Topvrouw 2015

Op 15 juni jl. ontving ik de FRITS Award, de prijs voor de Topvrouw uit de regio Eindhoven. Aldus de jury ben ik een “ondernemer met een groot hart. Doorzetter, eigenwijs en gepassioneerd. Vertaalt wetenschap naar begrijpelijke taal.”

(meer…)

Ondernemers uit het land van Alexander de Grote

Nog steeds wordt er gestreden om de historische rechten van de naam Madedonië, maar voor de bewoners van Skopje – hoofdstad van Macedonië – is het duidelijk. Zij zijn de trotse nazaten en die trots laat zich ook zien bij de vrouwelijke ondernemers. Gewend om fulltime te werken zijn ze al en de vastberadenheid lijkt in de genen te zitten. Het congres waar ik voor was uitgenodigd was dan ook een feest van ‘ambitieus vrouwelijk ondernemerschap’. Ruim honderd ondernemers, wetenschappers, overheidsfunctionarissen en andere geïnteresseerden hadden zich verzameld om te luisteren naar sprekers op diverse thema’s. Zo divers als sociaal ondernemerschap, vrouwelijke ondernemers in buurland Kosovo en de kracht van een goede lobby. Mijn speech ging over ‘overcoming taboos and gaining self-confidence’.

Dat was een uitdaging, want hoe kan ik in twintig minuten zo’n groot publiek meekrijgen in de diverse taboes en komen met praktische tips? Een van de taboes die ik noemde was de noodzaak om te excelleren hoewel het vaak niet in dank wordt afgenomen dat je je hoofd boven het spreekwoordelijke maaiveld uitsteekt. Ik heb een oproep gedaan om niet te bescheiden te zijn, je eigen kwaliteiten te erkennen maar ook die van anderen. Noem vrouwelijke ondernemers als voorbeelden en twitter positief over anderen. Geef en vermenigvuldig…

De uitnodiging voor dit congres was weliswaar de reden van mijn bezoek aan Skopje, maar niet mijn enige activiteit. Net als een paar weken geleden in Pakistan heb ik een gastles gegeven. In dit geval op het Economisch Instituut van Skopje. Daarnaast heb ik twee opvanghuizen bezocht en diverse ondernemers gesproken. Wat betreft de interviews met succesvolle ondernemers vielen me een aantal zaken op. De vrouwen die ik sprak waren allen overtuigd dat ze het succes hadden bereikt door: een duidelijke visie, vastberadenheid, intuïtie en leiderschap. Een mooie lijst van kwaliteiten die sterk overeen komen met de 12 O-Genen uit mijn boek Het Ondernemersgen.

De dames waren bovendien heel helder in de obstakels die ze hadden ondervonden. Deze hadden betrekking op niet serieus te worden genomen, stereotypering en de sterke onbalans tussen werk en privé. Daarbij nog de aantekening dat nog geen 7 procent van de vrouwen parttime werkt hetgeen de keuze voor ondernemerschap nog lastiger maakt. Ook hier is er dus nog werk aan de winkel. Er zijn landelijk gezien wel initiatieven voor gendergelijkheid en het stimuleren van vrouwelijk ondernemerschap, maar dat gaat voor de vrouwen hier veel te traag. En dat siert ze ook, ze willen doorpakken!!!

Dat ga ik ook doen, want het stopt niet met het bezoek. De connecties zijn gemaakt, visitekaartjes zijn uitgewisseld, kennis is gedeeld en nu proberen met elkaar ondernemerschap naar een volgende fase te tillen. Alle kennis hebben ze in huis dus deze sterke vrouwen gaan er voor en ik ben ervan overtuigd dat ik een volgende keer nieuwe rolmodellen ga spreken.

IMG_0676               IMG_0672

Ondernemers uit Palestina

Op 22 oktober jl. waren twaalf vrouwelijke ondernemers uit Palestina op handelsmissie in Nederland. Twaalf sterke vrouwen die ondanks de oorlog en bijbehorende economische en maatschappelijke problemen in hun land, een bedrijf runnen. Dan heb je een enorme veerkracht en doorzettingsvermogen nodig…

De bedrijven waren zeer uiteenlopend van aard; van een evenementen- en vertaalbureau, naar een fabrikant van ‘organic soap’, een eigenaresse van een spa en een sieradenontwerpster. Net als de onderneemsters die ik ontmoette in Pakistan waren deze dames erg gericht op ‘fair trade’, gebruik van biologische materialen en in stand houden van traditie en ambacht. Hoewel ook hier de trend naar ambachtelijke arbeid en gebruik van organische materialen steeds zichtbaarder wordt, kunnen we veel van hen leren. Wat ze daarentegen in Palestina nodig hebben, is marketingkennis in brede zin van het woord, dus productmanagement maar ook kennis van marktonderzoek, verpakking, profilering, e.d. Daar kunnen mooie samenwerkingsverbanden uit voortkomen…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Kleurrijke Top100

Lijst van invloedrijke en kleurrijke Nederlanders is uit!

De Kleurrijke Top 100 is uitgekomen, een lijst van invloedrijke en kleurrijke Nederlanders. Mensen die kleurrijk zijn, in de breedste zin van het woord. De Kleurrijke Lijst bedacht Raja Felgata in 2010 als antwoord op de Opzij Top 100 machtige vrouwen. Die jaarlijkse lijst was te kleurloos, te wit, dus kwam ze met een lijst talentvolle en kleurrijke mannen en vrouwen. Dit jaar sta ik voor het eerst in deze prachtige lijst met namen uit de politiek, sport, media, enzovoorts!!!

Dat voelt als een enorme eer tussen zo veel krachtige mensen…

http://kleurrijketop100.nl/hier-is-ie-dan-de-kleurrijke-to…/ 

Kijk ook eens in deze lijst en laat je inspireren…

Hoe zorg je voor een klankbord?

Niet ieder bedrijf is verplicht om een Raad van Commissarissen te hebben. Zijn er alternatieven om voor gezonde ruggespraak te zorgen?

In grote bedrijven als Shell en Philips is het gemeengoed dat er commissarissen over de vloer komen. Dat zijn deze bedrijven ook verplicht vanwege de omvang van hun eigen vermogen, de aanwezigheid van een ondernemingsraad (OR) en het aantal medewerkers (tenminste 100 in Nederland).

Deze bedrijven kennen dan ook een Raad van Commissarissen. De raad heeft wettelijk de taak om toezicht te houden op de onderneming en haar bestuurders, zowel de benoeming als de schorsing en ontslag van bestuurders te regelen, de jaarrekening vast te stellen en bepaalde besluiten goed te keuren. De commissarissen hebben dan ook een belangrijke stem in de organisatie.

Veruit het grootste deel van de Nederlandse bedrijven valt niet onder deze verplichting en zij hoeven dus geen commissarissen aan te stellen. Voor veel ondernemers voelt dit als een welkome ontheffing. Toch is het ook voor deze bedrijven van belang om te zorgen voor iemand van buiten die af en toe over de schouder meekijkt. Een persoon die tevens als klankbord kan dienen voor bepaalde vraagstukken of het bespreken van nieuwe ideeën. Juist de ondernemer binnen de kleinere bedrijven staat er veelal alleen voor. De accountant helpt hem of haar bij financiële aangelegenheden, maar er kunnen zich ook commerciële of bijvoorbeeld persoonlijke vraagstukken voordoen die hij of zij liever met een andere vertrouwenspersoon bespreekt.

Wie zou zo’n vertrouwenspersoon kunnen zijn? Te denken valt aan een ondernemerscoach, mentor of commisseur (informele commissaris). Ze zijn vaak zelf ondernemer en brengen de expertise in vanuit zijn of haar eigen ervaring. Alle drie kennen ze geen formele bevoegdheid en hebben ze dus geen formele stem in het bedrijf. Periodiek kunnen ze worden ingeschakeld om te sparren over de diverse bedrijfsaangelegenheden. Juist omdat zij van buiten komen, kunnen ze op een breed terrein van gedachten wisselen met de ondernemer.

Een aantal belangrijke afwegingen:

  • Met de ondernemerscoach, mentor of commisseur kunnen zaken worden besproken die niet voor de oren van de leden van de onderneming zijn bestemd.
  • De externe heeft geen belang in de onderneming en is dus écht onafhankelijk.
  • Een kijk in je keuken door een externe partij kan je veel nieuwe ideeën en inzichten opleveren.
  • Iedere externe brengt op een gewenst tijdstip specifieke ervaring, expertise en een eigen netwerk in.
  • Een goede coach, mentor of commisseur kan door het stellen van de juiste vragen heel kritisch en dus ook confronterend zijn.
  • De inzet van een externe kost al gauw € 100 per uur. Het is een kostenpost waar niet direct een hogere omzet tegenover staat. Indirect zal er echter wel sprake zijn van financieel gewin, omdat betere en mogelijk snellere beslissingen kunnen vallen.

Tijd om de inzet van een een ondernemerscoach, mentor of commisseur te overwegen!

Vrouwelijke ondernemer, laat je zien!

Het is in Nederland ‘not done’ om met je hoofd boven het maaiveld uit te steken. Het adagium is ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’. Als ondernemer echter kom je daar niet al te ver mee en zul je je zichtbaar moeten maken.

Vooral als zzp’er zul je jezelf als ondernemer moeten laten zien. Jij bent tenslotte je eigen visitekaartje en de potentiële klant zal jou als persoon moeten (h)erkennen. Je zichtbaarheid kun je vergroten door regelmatig op een podium te verschijnen of met een interview in een vakblad te staan. Dat is voor veel vrouwelijke ondernemers een brug te ver. Zij blijven liever wat meer in de luwte en steken hun hoofd niet snel boven het maaiveld uit. Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met de hogere faalangst en de lagere perceptie van hun eigen kwaliteiten in vergelijking met hun mannelijke collega’s (bron: Global Entrepreneurship Monitor 2012 Women’s Report). Een wereldwijd fenomeen bij vrouwelijke ondernemers wat hen in de weg zit bij het verkrijgen van zichtbaarheid.

We krijgen door het ontbreken van deze zichtbaarheid een vertekend beeld van ondernemerschap. Als ik bij een presentatie vraag naar voorbeelden van ondernemers dan worden er alleen namen van blanke mannen op leeftijd genoemd. Het ondernemerslandschap is echter veel diverser met circa eenderde van de ondernemers in Nederland die vrouw is. Het zou goed zijn ook in de media een gevarieerder beeld te verschaffen van ondernemerschap zodat ‘nieuwe’ en bestaande ondernemers zich kunnen identificeren met eigen rolmodellen. Enerzijds zou het wenselijk zijn als journalisten en organisatoren van congressen meer vrouwelijke ondernemers op hun shortlist plaatsen. Een ‘excuus’ als “ze zijn niet te vinden”, is verre van de waarheid, want ze zijn er wel degelijk. Anderzijds wil ik ook de vrouwelijke ondernemers oproepen er zelf iets aan te doen.

Iedere ondernemer heeft een verhaal te vertellen en beschikt over een unieke mix van passie, kwaliteiten, kennis en ervaring. Als je deze unieke krachten combineert met je bedrijfsverhaal dan sta je sterk in je schoenen om jezelf als ondernemer te profileren. Je wilt dit verhaal dan toch tegen iedereen met verve verkondigen?! Dat klinkt eenvoudig en eigenlijk is het dat ook. Zelf sta ik op vele podia en over de media aandacht, zowel televisie, radio als de geschreven media, heb ik niets te klagen. Ook bij mij stonden beren op de weg die vertegenwoordigers waren van mijn gedachten, zoals “kan ik dat wel?” en “stel dat het niet lukt… “. Hele oprechte gedachten, alleen heb je zelf de keuze wat je er mee doet. Ze uitdagen en denken “natuurlijk kan ik dat wel, ze vragen me toch niet voor niets” en “wat is het ergste wat me kan overkomen?” brengt je een stap voorwaarts.

Je komt dan tot de ontdekking dat je veel in huis hebt en wel degelijk iets te vertellen hebt. Bovendien zorg je zelf voor de voorbereiding en die is écht het halve werk. Een presentatie voor op het podium kun je tot in de puntjes voorbereiden en oefenen. De vragen van een journalist kun je bedenken en er ook de antwoorden van tevoren bij opstellen. Veel mogelijke obstructies kun je bedenken, zoals het op tijd checken van de technische installatie voor je presentatie of het inhuren van een fotograaf voor rechtenvrije, professionele foto’s voor bij een interview. Je zult zien dat dat podium echt niet zo eng is als het er uit ziet en de journalist vaak ook een zzp’er is die net als jij zijn vak uitoefent. Stapje voor stapje ga je dan net als ik het plezier ontdekken van het uitdragen van je verhaal en het inspireren van anderen met jouw passie.

Ondernemen in oorlogsgebied

Ook in tijden van oorlog en onzekerheid gaat ondernemerschap door. Tamara Myatt (American University of Afghanistan) woonde in Afghanistan en interviewde diverse vrouwelijke ondernemers gedurende langere tijd over ondernemen in oorlogsgebied.

Afghanistan is een land dat we al vele decennia kennen van de televisiebeelden waarbij oorlog de boventoon voert. Voor de inwoners van dit bergachtige land is geweld de realiteit van alle dag. Velen zijn dan ook getraumatiseerd, maar ze kunnen niet bij de pakken neer gaan zetten. Er moet inkomen worden gegenereerd om überhaupt te overleven. Ondernemerschap biedt de optie om geld te verdienen, zeker voor mensen die geen opleiding hebben kunnen volgen, veelal vrouwen. Het runnen van een eigen bedrijf geeft vrouwen de mogelijkheid om economisch onafhankelijk te zijn en daarmee een beter leven voor het gezin en familie te kunnen realiseren.

Kansen en bedreigingen

Maar hoe kun je nu in een oorlogsgebied je bedrijf opstarten of zelfs uitbreiden? Het idee dat je letterlijk tussen de bommen door je goederen verkoopt, is bizar en moeilijk voor te stellen. Maar het is de keiharde realiteit voor vrouwelijke ondernemers in Afghanistan. Ze ervaren hele hordes ‘beren op de weg’, maar tegelijkertijd zien ze kansen. De belemmeringen zijn zeer divers van aard, zoals financieel (toegang tot kapitaal), organisatorisch (het vinden van bedrijfsondersteuning), cultureel (traditionele door mannen gedomineerde cultuur), verkooptechnisch (toegang tot markten/afzetgebieden, verkrijgbaarheid van grondstoffen en halffabrikaten) en persoonlijk (kennis, vaardigheden). Als ze zich uit het veld zouden laten slaan door dergelijke obstakels, zouden ze niets kunnen uitrichten, dus de focus ligt op het ontdekken van de kansen binnen ondernemerschap. Afghanistan biedt dergelijke kansen ook, zoals een grote afzetmarkt, een shift naar stimulering van vrouwelijk ondernemerschap middels diverse programma’s, een sterke arbeidsmarkt, support van de internationale gemeenschap en zwakke instituties. Dat laatste klinkt raar, maar het kan een voordeel zijn indien dit betekent dat instituties zich minder met bedrijven bemoeien hetgeen innovatie stimuleert.

Tips en aanbevelingen

Uit alle ervaringen van Afghaanse vrouwelijke ondernemers kunnen we een aantal tips destilleren voor ondernemers in conflictgebieden, te weten:

  • heb vertrouwen en zet door
  • wees visionair, ontwikkel je ondernemersvaardigheden en blijf actief je bedrijf ontwikkelen
  • bouw je netwerk en relaties verder uit en werk daarbij samen met mannen
  • verzeker je van steun uit de ‘community’ en als je succesvol wilt zijn, zorg er dan voor dat je een ‘social entrepreneur’ bent
  • focus op winst en ga op zoek naar nieuwe markten en kansen
  • richt je op kwaliteit en omarm technologie
  • begin klein en wees geduldig…

Kijkend naar deze tips van de Afghaanse vrouwelijke ondernemers dan zijn het niet alleen aanbevelingen voor ondernemers in conflictgebieden, maar het zijn juist universele suggesties. Visionair zijn en jezelf en je bedrijf blijven ontwikkelen, is iets van alle tijden en van alle lokaties, of je nu onderneemt in Afghanistan of Nederland.

De competenties die nodig zijn om succesvol te worden als ondernemer zijn ook hetzelfde – zelfvertrouwen, visie, marktgerichtheid, netwerken – alleen verschilt de omvang en de invulling ervan. Succesvolle Afghaanse vrouwelijke ondernemers moeten nog veel meer dan in Nederland sterk zijn in netwerken (vooral binnen stammen en religieuze groeperingen) en ontvankelijkheid voor (markt)informatie tonen, maar ook bereid zijn tot het nemen van (grotere) risico’s en enorm gedreven en gemotiveerd zijn om door te zetten als het tegen zit. En het zit regelmatig tegen, want van het ene op het andere moment kan je winkel of opslagruimte weggevaagd zijn en moet je op zoek – met alle gevaren van dien! – naar een nieuwe lokatie en nieuwe producten. Vrouwen werken hierbij veel samen met mannen die wel kunnen reizen en zichtbaar kunnen zijn. Doorzettingsvermogen, moed en een enorme veerkracht zijn cruciaal om je staande te houden als ondernemer in oorlogsgebied. Hun voorbeeld kan ondernemers in Nederland wellicht motiveren om door te zetten als het even tegen zit…

Sta je er alleen voor als ondernemer?

Ondernemers kiezen voor ondernemerschap voornamelijk vanwege de autonomie en vrijheid. Dat klinkt als een prachtige optie. De keerzijde van het zelfstandige bestaan is dat de ondernemer alleen voor bepaalde keuzen staat. Ondanks dat ondernemers worden omringd door anderen – medewerkers, klanten, adviseurs – is het de vraag of ze zich al dan niet geïsoleerd voelen. In de wetenschappelijke wereld wordt amper onderzoek gedaan naar dit fenomeen. Uit een onderzoek van Boyd en Gumpert dat stamt uit 1983[1] komt naar voren dat meer dan de helft van de ondernemers uit hun steekproef een terugkerend gevoel van eenzaamheid ervaarden.

Op dit onderzoek inhakend is onlangs een korte vragenlijst verzonden die is ingevuld door bijna zestig ondernemers. Hieruit komt naar voren dat de ondernemers uit de steekproef het niet emotioneel zwaar vinden om ondernemer te zijn. Net als in het wetenschappelijk onderzoek geeft de helft van de respondenten wel aan dat hij of zij zich wel eens eenzaam voelt als ondernemer. Echter, de ondernemers – waarvan 80% in de steekproef werkt zonder personeel – hebben niet het gevoel dat ze er alleen voor staan. Ze hebben mensen om zich heen verzameld waarmee ze onder werktijd een praatje kunnen maken, waarmee ze kunnen sparren óf ze hebben contact met anderen door de aard van het werk.

Verschillen tussen mannen en vrouwen zijn over het algemeen klein. Wat opvallend is, is dat vrouwen eerder het gevoel hebben dat ze er alleen voor staan als ondernemer en ze voelen zich wat vaker eenzaam. Daarentegen delen vrouwen hun zorgen als ondernemer wel vaker met anderen dan dat mannen dat doen. Om te kunnen sparren over het werk als ondernemer worden diverse middelen ingezet. Ondernemers hebben daarbij een voorkeur voor offline zakelijke netwerkbijeenkomsten én voor zakenpartners om mee te klankborden. Vrouwen neigen wat meer nog naar familie en/of vrienden dan hun mannelijke collega’s. Middelen als social media en online netwerken worden veel minder ingezet door de ondernemers uit de steekproef. De conclusie uit het onderzoek is dan ook dat ondernemers dus vooral ‘live’ mensen opzoeken om te praten over het ondernemerschap en wat ze daarin tegenkomen.

De uitkomsten herken ik vanuit mijn werk als ondernemersadviseur. Ondernemers kunnen online alle informatie vinden over aspecten van het ondernemerschap, maar ze nemen niet de tijd om alles te lezen. Het liefst hebben ondernemers direct de voor hén relevante info in hapklare brokken. Maar het gaat natuurlijk niet alleen om relevante informatie voor het bedrijf, ondernemers willen graag ervaringen met elkaar delen. Ze zijn nieuwsgierig naar hoe andere ondernemers keuzen maken en waarom ze bijvoorbeeld hebben gekozen voor een bepaalde strategie. Als sociale wezens vinden we het prettig om daarover persoonlijk met elkaar te sparren. Daar komt nog bij dat iedere ondernemer het gevoel heeft dat zijn of haar situatie verschillend is van anderen. Dat klopt gezien de uniciteit van de persoon waardoor ieder bedrijf een eigen signatuur krijgt. Persoonlijke gesprekken helpen een ondernemer dus verder in zijn zoektocht naar oplossingen, naar nieuwe ideeën en netwerken die voor hem of haar werken. Een digitale expert is daarvoor geen substituut.

 

[1] Boyd, D.P., & Gumpert, D.E. (1983). Coping with entrepreneurial stress. Harvard Business Review, March April, 44-64.

 

Visie is meer dan een droom

Om succesvol te kunnen zijn, is een heldere kijk op je bedrijf van groot belang. Luister en praat en maak je eigen roadmap.

Visie is een zeer belangrijke eigenschap van succesvolle ondernemers, ongeacht de grootte van het bedrijf. Zowel voor (beginnende) zzp’ers als grotere mkb-bedrijven is het noodzakelijk dat de ondernemer een beeld heeft van het vakgebied, de rol van zijn onderneming en de toekomstige ontwikkelingen.

Een visie geeft dan ook richting aan de onderneming, aan alle medewerkers die daar deel van uitmaken en aan je relatie met de buitenwereld. Kijkend naar grote leiders als Richard Branson en Percy Barnevik dan hebben zij een heel sterke visie ondersteund door een sterke drang om moreel goede dingen te doen. Ze geven daarmee een diepere betekenis aan hun handelen en hun onderneming. Een visie brengt dan ook niet alleen een ’roadmap’ voor de activiteiten, maar ook motivatie en inspiratie. Een visie geeft betekenis.

Visie is niet alleen het hebben van een droom, het is ook de vertaling van marktontwikkelingen naar een richting voor de onderneming. De volgende vragen maken duidelijk of je visie hebt:

  • Weet je goed wat je wilt bereiken met je bedrijf?
  • Houd je je op de hoogte van actuele ontwikkelingen?
  • Lees je veelvuldig vakbladen, bezoek je congressen en beurzen en heb je regelmatig gesprekken met andere ondernemers?
  • Bespreek je vaak met anderen (intern of extern) de voornaamste uitdagingen en ideeën voor de onderneming?
  • Doe je ook wel eens ‘niets’ om tijd te nemen voor je visie?
  • Heb je voor jezelf helder onder welke omstandigheden je de meeste inspiratie en nieuwe ideeën krijgt?

Hoe meer vragen je positief kunt beantwoorden hoe beter je in staat zult zijn om een visie te ontwikkelen. Je kunt de volgende tips gebruiken om visie te ontwikkelen.

Tip 1.  Luister en praat

Door naar andere ondernemers, vakexperts en consultants te luisteren en met hen in gesprek te gaan, leer je over nieuwe ontwikkelingen. Als je deze de revue laat passeren of bespreekt met collega’s kom je tot inzichten op de invloed van deze trends op jouw werkterrein. Daarnaast kun je de literatuur op je vakgebied of branche bijhouden en regelmatig een presentatie van een trendwatcher bijwonen. Dit zal je inspiratie en nieuwe ideeën geven.

Tip 2.  ‘Best and bad practices’

Het in kaart brengen van ‘best practices’ als ‘bad practices’ in jouw branche geeft inzicht in de aanpak die zij hanteren. Formuleer dan jouw mening op beide kanten en vertaal dit naar jouw persoonlijke visie.

Tip 3.  Beeld of woord

Als je kijkt naar alle informatie die je hebt vergaard, waar wil je dan over een aantal jaren met je bedrijf staan? Dit kun je voor jezelf vertalen naar een geschreven visie op papier, maar je kunt je visie ook in beeld (aan de hand van bijvoorbeeld een collage of mindmap) opstellen.

 

 

 

 

De werkondernemer

Er wordt veel geschreven over de Generatie Einstein en Het Nieuwe Werken. Hierbij staat het intern ondernemerschap centraal. Maar hoe gaat we dit dóen

Ondernemerschap binnen organisaties wordt een steeds ‘hotter’ item. Onlangs verscheen een rapport van EIM over ondernemen in de zorgsector en dat is niet de enige sector waar wordt gesproken over ondernemerschap. In alle sectoren wordt een actievere houding gevraagd van medewerkers en managers om ervoor te zorgen dat de kansen in de markt beter worden gesignaleerd en dat er meer initiatieven en projecten worden geïnitieerd. De stelling is dat door het stimuleren van ondernemerschap innovativiteit en groei wordt gestimuleerd zodat er

  • nieuwe producten en diensten worden ontwikkeld,
  • (maatschappelijke) problemen worden aangepakt,
  • medewerkers (de Organisatie-Ondernemers) zich persoonlijk sterker kunnen ontwikkelen.

Een aantal van deze elementen zien we ook terug als we kijken naar het wensenpakket van Generatie Einstein, ofwel Generatie Y. De medewerker van de toekomst heeft behoefte aan een uitdagende en stimulerende werkomgeving met ruimte voor creativiteit. Wat er van de nieuwe medewerker wordt gevraagd zijn competenties als daadkracht, initiatief, marktgerichtheid, visie en probleemanalyse. Er wordt een ondernemer gevraagd die bereid is om in het keurslijf van een organisatie mee te lopen. Dat wordt lastig, want zal de échte ondernemer wel bij de organisatie blijven? Dat gebeurt alleen als de organisatie hem of haar de ruimte biedt om zichzelf te ontplooien. En eigenlijk roepen we dat al vele decennia: “De mensen zijn ons grootste goed!”

Toch zijn er blijkbaar weer nieuwe termen nodig als Het Nieuwe Werken en ondernemerschap om de aandacht te vestigen op de mensen die deel uitmaken van de bedrijfsclub. En die medewerkers willen ook graag ondernemend zijn, de werkgever is er blij mee omdat het bedrijf zich verder kan ontwikkelen. Dus, waarom gebeurt het nog zo weinig?… Omdat mensen liever vasthouden aan bestaande patronen en gewoonten en niet graag veranderen. Maar laten we duidelijk zijn, we MOETEN veranderen, want de wereld verandert CONTINU.

Het wordt dus de hoogste tijd dat de managers de medewerkers ruimte geven om daadkracht en initiatief te tonen en hen daarin ondersteunen en stimuleren. De managers van deze wereld moeten open staan voor nieuwe ideeën en zoals een ondernemer gaan denken in mogelijkheden in plaats van moeilijkheden en bedreigingen. We zullen dus niet zozeer de medewerker op training moeten sturen, maar in eerste instantie de manager. Hij of zij zal de faciliteiten moeten bieden voor de medewerker om als ‘intrapreneur’ te kunnen acteren. Van de manager wordt verwacht dat hij zich als ware leider opstelt om de medewerkers te enthousiasmeren en te motiveren om het beste uit zichzelf naar boven te kunnen halen. De rol van de traditionele manager is dan ook uitgespeeld. Zowel de ondernemer als de manager dienen leiders te worden die de medewerkers faciliteren om tot bloei te kunnen komen. Pas dan kunnen we stappen voorwaarts maken.